ماریون مک  سمت راست - در تهران-، ماریون مک و باستر کیتون سمت چپ در نمایی از جنرال

ماریون مک را پیگیران حرفه ای سینما خوب می شناسند. او ستاره فیلم جنرال یکی از ده اثر برجسته تاریخ سینما (به انتخاب منتقدین) است.

ماریون مک یکی از مهمانان سرشناس پنجمین جشنواره جهانی فیلم تهران بود.

30 آبان - 14 آذر 1355

عکس از: بولتن روزانه جشنواره - شماره 5

کسی از گربه‌های ایرانی خبر نداره آخرین فیلم بهمن قبادی است. داستان آن را همه می‌دانند. حتا با این که در ایران  پروانه نمایش نداشته و فعلن به نمایش در نخواهد آمد.  تا یکی دو ماه دیگر رکورد بیننده در کشور را هم می زند. البته نسبت به فیلمی در حال و هوای خودش. اگر هم کسی نداند در همان شروع فیلم می داند که با چه داستانی روبروست.

در دقایق پایانی فیلم مطرح حرفه: خبرنگار ساخته میکل آنجلو آنتونیونی فقید، پلان –سکانس هفت دقیقه ای  وجود دارد که شیوه ساخته شدن آن در زمان نمایش فیلم به عنوان یک معما برای علاقه مندان سینما مطرح بود. در این پلان دوربین از پنجره ای بیرون می آید و میدانی را یک دور کامل می زند و در حرکتش دوباره به آن پنجره در حالی که بسته است، می رسد. این کار همان طور که قبلن هم به آن اشاره کردم در زمان ساخته شدن فیلم  دشوار بود. کاری که امروزه با استفاده از امکانات تکنیکی ساده تر است. آنتونیونی در پنجمین جشنواره فیلم تهران راز این پلان سکانس را بر ملا کرد. این خبر بلافاصله از تهران که در آن روزها یک کانون هنری در جهان به حساب می آمد به تمامی خبرگزاری ها مخابره شد و تا مدتها این بخش از مصاحبه، عنوان خبر اول مراکز سینمایی را به خود اختصاص داد. سئوال و جوابی را که با وی شد در اینجا می بینید.

"در باره الی" نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب شد.

جایزه ای که در محافل سینمایی بیشتر از اسکار ارزش هنری دارد. ولی این دلیل نمی شود که من پیش بینی خودم را در مورد گرفتن اسکار این فیلم پس بگیرم.

حالا که این طور شد، گلدن گلاب را هم به "درباره الی" تقدیم می کنم.

همه چیز از تولد بلا شروع میشه که آلیس، خواهر کوچک ادوارد کالن، براش گفته بود. از لحظه ای که دستش با کاغذ کادو برید و جاسپر کنترل خودشو از دست داد.

***

از همون ابتدا شروع New Moon، می توان حدس زد که چگونه فیلمی را در پیش رو داریم. از روی تیتراژ فیلم می تونم به جرات بگم که یکی از بهترین فیلم های سرگرم کننده ای بود که دیده بودم. حقیقتن می تونم بگم از یکش یعنی Twilight بهتر بود.  و من می تونم بشینم و افسوس بخورم که  چرا این فیلم رو روی پرده سینما ندیدم.

حالا دلیل این که از یک اش بهتر بود:

کارگردان تغییر کرده بود. طراح لباس و جلوه های ویژه و بازی بازیگران بهتر شده بودند. مخصوصن گریم ادوارد کالن به نحو بهتری تغییر کرده بود.

داستان فیلم هم پیچیده تر از یکه. همه چیز از تولد بلا شروع میشه که آلیس، خواهر کوچک ادوارد کالن، براش گفته بود. از لحظه ای که دستش با کاغذ کادو برید و جاسپر کنترل خودشو از دست داد.

به نظر من این فیلم لیاقتشو داره که نمره اش توی نظر خواهی های IMDB بیشتر از نسخه اولش بشه.

جانی دپ

این بازیگر دوست داشتنی من، رکورد دستمزد را در جهان سینما شکست و برای بازی در چهارمین قسمت  فیلم دزدان دریایی کاراییب، بیست و یک میلیون پوند دسمزد می گیرد. به این شلوار پاره اش نگاه نکنید. این عکس را با این شلوار وقتی گرفته که بیکار بود و در فقر و مسکنت می زیست و عین کارتون خواب ها زندگی می کرد.

نوش  جانش عین شرابی که از سینه مادرش خورده.

میگویند مادران غربی به جای شیر، شراب در سینه شان است و به بچچه شان می دهند که بخورد و تخم حرام بار بیاید.

این را نوشتم فقط و فقط برای این که وبلاگمان از حال و هوای مجالس ترحیم به درآید.

نیکو خردمند

1311-1388

نیکو خردمند گرمترین صدایی بود که در رادیو و سینما شنیده بودم. صدایی که امروز خاموش شد.

وبلاگمان شده صفحه ترحیم روزنامه.

جمشید لایق

1310-1388

از جمشید لایق، فیلم های خوبی چون

رگبار، کلاغ، دایره مینا، بوعلی سینا و سگ کشی را به یاد می آورم.

عکس از: ایسنا